Schematy oświetlenia w studiu – oświetlenie najczęściej stosowane

  |   Portret, Sesje zdjęciowe, Szkolenia, Warsztaty   |   Brak komentarzy

Witajcie,

dziś zaprezentuję Wam jeden z najczęściej stosowanych schematów oświetleniowych w fotografii portetu w studiu, który podczas warsztatów pokazał i omówił dokładnie Tomasz Albin.
Bardzo ważną i przydatną rzeczą podczas fotografowania w studiu jest światłomierz (ja osobiście używam firmy Sekonic L-758) – to dzięki niemu możemy zmierzyć dokładnie moc każdego źródła światła na danych ustawieniach, np.  ISO 100 czasie 1/125 f11 i podkręcając ją lub zmniejszając dopasowujemy światło do parametrów zadanych w aparacie. Narzędzie to bardzo usprawnia i przyspiesza pracę w studio, a umiejętne użycie daje 100% pewność dobrze naświetlonego zdjęcia i efektu końcowego jaki chcemy uzyskać. Najczęściej stosowane oświetlenie w pracy z modelem to, tzw. przednio-górno-boczne. Modyfikatory użyte przy głównym reflektorze w postaci: dużej okty, softboxu 60x60cm, parasolki lub beauty-disha z nałożonym zmiękczeniem w efekcie finalnym dają bardzo podobne światło, ale tylko w przypadku portretu lub kadru amerykańskiego. Małe modyfikatory nie obejmą całej postaci, więc jeśli fotografujemy całą postać wspomagajmy się dodatkowym źródłem światła od przodu modela po tej samej stronie co górne.
Przyjmijmy, że fotografujemy modela na ISO 100 czasie 1/125 f11 i chcemy mieć wszystko równo doświetlone:

1. Ustawiamy po jednej lampie, np. z nałożonym “garnkiem” na tło z dwóch stron i mierzymy światłomierzem, czy cała powierzchnia jest równo oświetlona – powinno być wszędzie f11.

2. Jeśli to zrobimy odsuwamy modela od tła na taką odległość, aby światło odbite nie rzucało na niego poświaty, fotograf mierzący światłomierzem plecy modela powinien uzyskać przy podanym ISO 100 i 1/125 wartość f poza granicami minimalnymi – czyli całkowitą czerń. Bardzo dobrze sprawdzają się w tym przypadku zastwaki, czyli potocznie mówiąc tzw. murzyny wyłapujące światło lamp, aby nie docierało do modela.

3. Teraz ustawiamy światło główne (main light). Najlepiej skorzystać z booma i zawiesić lampę z jednym z wyżej wymienionych modyfikatorów. Jak sama nazwa wskazuje światło musi zostać ustawione od góry, z przodu oraz boku modela ok.45stopni. Mierząc światło na twarzy modela mamy oczywiście uzyskać f11, tak jak na tle. Zdjęcie nadal wychodzi nam trochę płasko, więc pasuje wprowadzić kontrę, która wprowadzi efekt przestrzenny.

4. Często za kontrę ustawiamy stripa lub “garnek z plastrem miodu” za modelem, po tej samej stronie co światło główne co jest bardzo ważne. Światło to obrysowuje nam włosy, twarz, ramiona. Istotną rzeczą jest ustawienie mocy lampy kontrującej o 1 lub 2 przesłony wyższą od mocy na tło i głównego źródła światła. Jeżeli wszędzie mamy ustawioną moc na f11, w przypadku kontry dajemy f13 lub wyższe – wedle uznania. Dobrze jest również umieścić “murzyna”, aby kontrolować gdzie światło ma dotrzeć i co oświetlić.

5. Na sam koniec możemy dołozyć blendę srebrną lub białą, aby wypełnić cienie po drugiej stronie twarzy modela.

Oświetlenie studyjne

Mam nadzieję, że coś z tego zrozumieliście – jeśli nie służę pomocą oraz radą.

Stay tuned
Piotr Werner

Brak komentarzy

Napisz komentarz